همیشه ارزش انسانها را با جای خالی شان و ارزش سالها را با گذشتنشان می فهمیم،آرزو

می کنم ارزش امسال را از همین لحظه ! و ارزش انسانها را با حضورشان بفهمیم.

خداوندا هر سال دور تر از تو...هر ماه پنهان تر از تو...هر هفته دلتنگ تر از تو...هر روز تنها

تر از تو...می شوم!!!

سال نو مبارک!

این ترانه رو به دوعزیز تقدیم می کنم،تقدیم می کنم به کسی که رفت و خدا/حافظ نگفت و کسی که برگشت تا خداحافظیه گذشته ش مقدمه ی سلام همیشگیش باشه.

خدا/حافظ نگفتی تا خدا هم،به جای تو کنار من نباشه

                              که حتی عکستم وقت عبادت،برام عین خود ِ تو! یه خداشه

خداحافظ نگفتی تا یه جوری،بشه به سادگی برگردی خونه

                                 برای اینکه دست کم بتونی، خداحافظ بگی برگردی خونه

مث ِخورشید! که توی متن دریا،غروبا داره کم کم غرق میشه

                                  همه عکسای تو دور و بر ِمن،میون سیل اشکم غرق میشه

تمام این شبارو گریه کردم،که توو این خونه دریا رو ببینم

                                   تو رو موجای دلتنگی بیارن،که با چشمام رؤیا رو ببینم

ببینم صبح وقتی خواب سنگین،چشامو با حضورش خام کرده

                                  یه دیوونه شبیه تو به فنجون،به میز و صندلی سلام کرده!!!

امیدم رو هنوز از دس ندادم،یه روزم میرسه یادم بیفتی

                             همون روزی که بی تو مُردمو تو!،پشیمونی خدا/حافظ نگفتی!

سلام و درود به دوستان عزیزم...امیدوارم سال جدیدو به خوبی شروع کرده باشین و ایام به کامتون باشه...امیدوارم امسال به آرزو هایی که استحقاقش رو دارید برسید...ترانه ای که خوندید آخرین ترانه ی بنده توو سال نود بود

غمی که توو این ترانه نهفته بود نذاشت تا بتونم دکلمه ای ازین ترانه خدمتتون تقدیم کنم ...حال و هوای من اونقدر غمگین نبود و غم این ترانه در صدام نابود میشد! از طرفی به رسم سال نو باید وبلاگمو به روز می کردم و با این ترانه که حال و هوای خداحافظی داره اما شروعیه برای سال جدید!امیدوارم نقدش کنید...منتظرم!

سال نود با تمام خوبی ها و بدی هاش گذشت برای من تلخ و شیرین بود مطمئنا سال تاثیر گذاری توی زندگیم به حساب میاد از قبول شدنم در دانشگاه تا آغاز یه عشق کهنه تا شروع چند اپیزود عاشقانه با آدمایی که...بگذریم...اونقدر حرف برای نگفتن دارم که بغض گلومو میسوزونه ...حرفایی که برای همیشه توو ذهنم زنده به گور میشن!!!

میخوام ازاونایی که واقعا انتظارشو نداشتم به وبلاگم تشریف بیارن تشکر کنم که منت به واژه های حقیر ما گذاشتندو اومدند و ازونایی که به هردلیلی نیومدن و به واژه هام افتخار ندادن تشکر کنم!

 نمیدونم چه اتفاقی افتاده که موج فیپووووک خیلیها رو از کارو زندگی انداخته در واقع فیسبوک فقط به تنهایی آدم دامن میزنه ودنیارو به همون هیچ گرایی که بهش سالها مبتلا شده هدایت می کنه!وقتی سیاستمداران آمریکا هم به خانواده هاشون اجازه نمیدن به محدوده ی مارک زاکربرگ(بنیان گذار فیسبوک) نزدیک بشن ما که جای خود داریم!

البته خیلیا به ته این دنیا رسیدن و کلید گمشده ی دنیای امروز که معنا و معنویته هم به هردلیل به دست نا اهل هاش افتاده داره روز به روز مارو به نابودی میکشونه  امیدوارم اونقدر فرهنگ ایرانی پویا بشه که احتیاج به همچین مکانهایی برای پر کردن تنهاییامون نداشته باشیم که جریان شستشوی مغزیه و بیش ازینم نیست بنده هم که سر میزنم فقط به این خاطر ِ که اکثر دوستام فعالیتاشون اونجا پر رنگ شده سرزدن بهشونو وظیفم میدونم و بس!

اتفاق پر رنگی که فرهنگ ایرانی و حتی اسلامی رو جهانی کرد و درین سال هم رخ داد اسکار فیلم جدایی نادر از سیمین بود و من شخصا به عنوان یک ایرانی بهش افتخار می کنم و فقط سیاستمداران ایران میتونستند خودشون این فیلمو به آکادمی اسکار بفرستند و خودشون هم ازش حمایت نکنند...

به قول دوستی: سیمرغ بلورین دادیم تا قبول کنیم ضعفی که به واسطه ی این فیلم در جامعه نشون داده شدو قبول داریم و با مردمیم... اما تورو خدا "جهانیش" نکین :))

 (این حرفو از من نادیده بگیرین یه جورایی ۳۰ یا سیه!!!)

سال نو و موسیقی هایی که میشه توو اوقات فراغت بهشون اعتنا کرد کم نیستن خودم به عنوان کسی که سلیقم توو موسیقی بد نیست بهتون آلبوم شلیک فرزاد فرزین و که به همه ی سلیقه ها احترام گذاشته رو توصیه می کنم ، خودم به شخصه ترانه ی "بچه"(روزبه بمانی) رو خیلی دوس داشتم شاید یه جورایی باهاش زندگی کردم! ترانه ی "یه زن" هم از ترانه سراهای تازه نفس "حامدرجبی ومسعود محمدی" عالی بود.

آلبوم پرچم سفید چاووشی با ترانه های "حسین صفا"ی عزیز که فکر می کنم برای اونایی که امسال غمگین تر از گذشته ان تسکین دهنده باشه مخصوصا ترک " هرروز پاییزه" که غم بزرگی درش نهفته است.

و آلبوم شا-هی-ن نجفی که مخاطب خاص خودشو داره "هیچ هیچ هیچ" آلبومیه که حتی مخاطب عام رو هم به خودش جذب می کنه... صدای با انعطاف خواننده و ترانه هایی که از درد جاری مردم صحبت می کنه آلبومو به یه آلبوم خاص تبدیل کرده.ترانه ی "بعد از تو" ازین آلبوم رو خیلی خیلی خیلی دوس داشتم...ترانه ای که واقعا درد جاری انسانه...که گرفتار پوچ گرایی شده. روایت این ترانه رو توو زندگیه خیلیا به چشم دیدم شاید حتی  زندگی خودم!

تک آهنگهایی هم که نوروز منتشر شد عالی بودن به خصوص دو تک آهنگ که مهدی یراحی با نام عیدی و احسان خواجه امیری با نام تحویل بهار با ترانه هایی از روزبه بمانی و فرزاد حسنی خوندن.

حوای خوبم چیدن یک سیب که هیچ!،من پشت ردت توو دل آتیش میرم

حس می کنم آدم به دنیا اومدم تا،این سیب و از دستای تو عیدی بگیرم

(روزبه بمانی)

نمیگویم سبزترین...برایت نوروز را بهار را امسال را با همان رنگی که دوست داری آرزومندم!

همیشه موفق بمانید...محسن شعبانی.